[ Κάπου πρέπει να σείεται το φως για να μπορούν τα όνειρα να καίνε, να λένε, ν' αγάλλονται ] t_t
Κυριακή 27 Ιουλίου 2014
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014
Πρόσβαση στο απέριττο

Αλλάζοντας τη ζωή μας αποχτούμε πρόσβαση στον ανεκτίμητο πλούτο του απλού και του απέριττου. Μαθαίνουμε να μιλάμε, να ακούμε, να αμφισβητούμε, να διεκδικούμε, να θέλουμε. Μαθαίνουμε να αφουγκραζόμαστε επιθυμίες και ανάγκες και ανακαλύπτουμε ξανά τη χαμένη μας αθωότητα έτσι που η σχέση μας με τα πράγματα να είναι σχέση χαμόγελου, σχέση σποράς, άνθισης και συγκομιδής της χαράς.
Για έναν κόσμο φωτεινό και ευρύχωρο. Για έναν κόσμο αλληλεγγύης, αποδοχής, και αγάπης.
Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"
Πέμπτη 10 Ιουλίου 2014
Εγερτήριο των αισθήσεων

Τα συναισθήματα
λειτουργούν δίχως σημάνσεις, δίχως σηματοδότες, δίχως μπάρες και κόμιστρα.
Είναι άναρχα, απείθαρχα, αυθόρμητα.
Είναι ωραία.
Τι άλλο θα μπορούσε άραγε να αυξήσει το σφυγμό και το χτύπο μας;
Ας αφεθούμε λοιπόν στη μαγεία της στιγμής, της κάθε στιγμής που μας προσφέρει γενναιόδωρα ένα ευκταίο συναίσθημα.
Ένα εγερτήριο των αισθήσεων που δονεί το νου, την ψυχή, το σώμα.
Ας βάλουμε τη μουσική στη διαπασών κι ας απαλλαγούμε από τις πανοπλίες.
Απογυμνωμένοι ας χορέψουμε στο ρυθμό της χαράς το χορό των ονείρων.
Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"
Είναι άναρχα, απείθαρχα, αυθόρμητα.
Είναι ωραία.
Τι άλλο θα μπορούσε άραγε να αυξήσει το σφυγμό και το χτύπο μας;
Ας αφεθούμε λοιπόν στη μαγεία της στιγμής, της κάθε στιγμής που μας προσφέρει γενναιόδωρα ένα ευκταίο συναίσθημα.
Ένα εγερτήριο των αισθήσεων που δονεί το νου, την ψυχή, το σώμα.
Ας βάλουμε τη μουσική στη διαπασών κι ας απαλλαγούμε από τις πανοπλίες.
Απογυμνωμένοι ας χορέψουμε στο ρυθμό της χαράς το χορό των ονείρων.
Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"
Τρίτη 8 Ιουλίου 2014
Τάκης Τσαντήλας / Υδρίες ανάσες

Ηλιοφάνεια
Αγρύπνια με μια μαχαιριά στην πληγή
χαράσσει και τούτη τη μέρα
σαν τον λαθραίο καπνό που βγαίνει αργά
σε βλάσφημα χείλη
μία υφέρπουσα κόπωση που λες, τώρα θα βγει
θα ξεχυθεί ορμητικός ποταμός πάνω σε μνήμες
που γυμνές στροβιλίζονται στ’ αχανές
και προσμένουν το στερνό του χρόνου αγκάλιασμα.
Ανάδρομο είναι κι αυτό το ξημέρωμα
ανασκαλεύει το άδειο μου βλέμμα
ιχνογραφεί τη σιωπή μου
και ταξιδεύει μαζί της.
Αιώνες κρατάει αυτή η αναζήτηση
η ψηλάφηση της τεθλασμένης ανάσας σου
τα στιλπνά εκείνα κι αθώα σκιρτήματα
που αιωρούνται στο κύμα
μπερδεύονται μαζί μ’ ακαθόριστους ήχους
και σμίγουν με ποιήματα.
Ταξιδευτές του αδιόρατου είμαστε
βαδίζουμε πλάι
πάντα βαδίζαμε πλάι κι ας μη το ξέραμε
με στίγματα άδηλα και κεντιές μυστικές
κάτι ανθάκια μικρά αγνώστου προέλευσης
ένα φιλί
πολλά φιλιά
μια αμυδρή ηλιοφάνεια στο γκρίζο στερέωμα.
________________________________
Αντάρτης ήλιος
Διστακτική στο χθες
και σ' ένα μέλλον
που αχνοφέγγει στον ορίζοντα
η σιωπή πυροδοτείται
από τη λάμψη
ενός αντάρτη ήλιου
κι εξεγείρεται.
______________________________
Άχραντος επιθυμία
Τίποτα άλλο δεν θα ποθήσω
ν’ απεκδυθείς μονάχα
των περιττών συστολών σου
να ταξιδέψεις ως το άχραντο φως
ν’ αφουγκραστείς τον αχό
της απαστράπτουσας φλόγας
και να με κρύψεις βαθιά
μέσα στο εύοσμο πάθος σου
που αδημονείς διακαώς
να ανθίσει.
___________________________
Ενδείξεις
Θα 'ρθει καιρός
που τα καρφιά των ατραπών
που δρασκελίσαμε
θα βυθιστούν σκαιά
μες στο ισχνό κορμί της θύμησης
όπου το αίμα
θ' αναβλύζει πορφυρό
και θα κοχλάζει.
Τάκης Τσαντήλας / Υδρίες ανάσες / Οιωνός / 2010
Αγρύπνια με μια μαχαιριά στην πληγή
χαράσσει και τούτη τη μέρα
σαν τον λαθραίο καπνό που βγαίνει αργά
σε βλάσφημα χείλη
μία υφέρπουσα κόπωση που λες, τώρα θα βγει
θα ξεχυθεί ορμητικός ποταμός πάνω σε μνήμες
που γυμνές στροβιλίζονται στ’ αχανές
και προσμένουν το στερνό του χρόνου αγκάλιασμα.
Ανάδρομο είναι κι αυτό το ξημέρωμα
ανασκαλεύει το άδειο μου βλέμμα
ιχνογραφεί τη σιωπή μου
και ταξιδεύει μαζί της.
Αιώνες κρατάει αυτή η αναζήτηση
η ψηλάφηση της τεθλασμένης ανάσας σου
τα στιλπνά εκείνα κι αθώα σκιρτήματα
που αιωρούνται στο κύμα
μπερδεύονται μαζί μ’ ακαθόριστους ήχους
και σμίγουν με ποιήματα.
Ταξιδευτές του αδιόρατου είμαστε
βαδίζουμε πλάι
πάντα βαδίζαμε πλάι κι ας μη το ξέραμε
με στίγματα άδηλα και κεντιές μυστικές
κάτι ανθάκια μικρά αγνώστου προέλευσης
ένα φιλί
πολλά φιλιά
μια αμυδρή ηλιοφάνεια στο γκρίζο στερέωμα.
________________________________
Αντάρτης ήλιος
Διστακτική στο χθες
και σ' ένα μέλλον
που αχνοφέγγει στον ορίζοντα
η σιωπή πυροδοτείται
από τη λάμψη
ενός αντάρτη ήλιου
κι εξεγείρεται.
______________________________
Άχραντος επιθυμία
Τίποτα άλλο δεν θα ποθήσω
ν’ απεκδυθείς μονάχα
των περιττών συστολών σου
να ταξιδέψεις ως το άχραντο φως
ν’ αφουγκραστείς τον αχό
της απαστράπτουσας φλόγας
και να με κρύψεις βαθιά
μέσα στο εύοσμο πάθος σου
που αδημονείς διακαώς
να ανθίσει.
___________________________
Ενδείξεις
Θα 'ρθει καιρός
που τα καρφιά των ατραπών
που δρασκελίσαμε
θα βυθιστούν σκαιά
μες στο ισχνό κορμί της θύμησης
όπου το αίμα
θ' αναβλύζει πορφυρό
και θα κοχλάζει.
Τάκης Τσαντήλας / Υδρίες ανάσες / Οιωνός / 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)