Άγιος λόγος

Ο λόγος είναι το κελάρυσμα των ονείρων
Ο χορός της αρχέγονης σκέψης
Των ψυχών η ανάλαφρη δόνηση

Το φως που ενδύει ρακένδυτες μνήμες
και χαράσσει το χρόνο
Ο πόθος ο παράφορος των θαλασσών
των φεγγαριών και των ανέμων.

Τάκης Τσαντήλας

Παραδοχή

Μην εγκαλείς
το "πιο πολύ"
που μας προσπέρασε

Το "τόσο" να τιμάς
που αισθανθήκαμε

Το "λίγο" ή "πολύ"
που μας αγκάλιασε

Αυτό το "τόσο"
που μας χάραξε
για πάντα


Τάκης Τσαντήλας

Της ψυχής μας το ιερό

Μη φοβηθείς τα τείχη που μας χτίσανε
τη μνήμη που γρυλίζει μες στη νύχτα
τον άνεμο
τη θύελλα
το χαλασμό

Μη φοβηθείς το ακατάληπτο
που πυρπολεί συνειδητά την ιστορία
τη σκόνη που μας κλείνει ασυναίσθητα
τα μάτια

Να φοβηθείς μονάχα εμάς
που χρόνια τώρα έρπουμε
και βεβηλώνουμε της ψυχή μας
το ιερό


Τάκης Τσαντήλας

Έρωτας λόγος

Δίχως εάν και μα και πρέπει
ο λόγος να γυμνώνεται στα χείλη
έρωτας λόγος
ανθάκια του κορμιού που εξεγείρονται
κι ευφραίνουν φλογερές επιθυμίες


Τάκης Τσαντήλας

Απαύγασμα

Η ανατολή ξεπροβάλει απ' τα βάθη της νύχτας

ως στίγμα συνεύρεσης με γυμνωμένη τη μνήμη

ως κυματισμός επιθυμίας

με το απαύγασμα του φεγγαριού

ν' αγαλλιάζει ανάσες


Τάκης Τσαντήλας