Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ακροβασίες στο κενό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ακροβασίες στο κενό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Ιουνίου 2025

Μετάβαση

Εισδύω εντός μου με αργές απλωτές κι οξυγόνο αμφίβολο
σαν δύτης αμέριμνος σε ανέγνωρη θάλασσα.
Αναμνήσεις θολές προσεγγίζουνε πλάι μου
μου συστήνουν το κύμα κι αναδείχνουν αμήχανα
τις φθαρτές μοιρασμένες μας λύπες που μονάζουν στ’ αζήτητα.
Δεν ζητώ εξηγήσεις. Συμφιλίωση μόνο∙ 
να καθίσω μαζί μου, να κοιτάξω στα μάτια τον απέναντι άλλο μου,
να γνωρίσω καλά τις αόρατες λέξεις που στηρίζονται στ’ άπειρο
και φλερτάρουν - τις νύχτες - μαζί μου. 

Με χαράσσουν οι μνήμες
από πάθη ευήλια   
που αρνήθηκα.


Τάκης Τσαντήλας


Παρασκευή 20 Ιουνίου 2025

Φλοίσβισμα

Άκου, κορίτσι εσύ,
θεά ζηλευτή
και θεά απονύχτερη
ξακουστή των μυχών
και των μύθων
με τα άνθη του ήλιου
στο άμωμο βλέμμα σου,
το φλοίσβισμα άκου
που γεννά η ορχήστρα των άστρων
–για σένα
στα πέλαγα 


Τάκης Τσαντήλας

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2025

Η ραψωδία των όπλων

Ο πόλεμος είναι το ακατανόητο μίσος
που φοράει στολή
και σπέρνει τον τρόμο.
Ο καθρέπτης που σπάει
και μέσα του βλέπεις
την ιστορία
τη μνήμη
το ασύνορο μέλλον
να θρηνούν
καθώς αναδύεται άκαμπτη
και ψυχρή
η ραψωδία των όπλων. 

Οι πόλεμοι δεν είμαι μόνο στρατηγοί και στρατιώτες.
Κυρίως είναι βλέμματα που κοιτάνε δίχως να βλέπουν. 
 


Τάκης Τσαντήλας 

* Πίνακας: «Τα νέα του πολέμου» Louisa Starr Canziani, 1900

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025

Αναδιάταξη

Καιρός για αναδιάταξη
της συνείδησης
της συναίσθησης
της ευαισθησίας μας 

Να δούμε ξανά ποιοι είμαστε
πόσοι είμαστε
γιατί είμαστε
αν πράγματι είμαστε 

Να αναμετρηθούμε με την αδράνεια
τις φοβίες
τις συστολές
τις σιωπές
τις απουσίες μας 

Να προσεγγίσουμε τους ανέμους των αποκλεισμένων κι αόρατων
να ανοιχτούμε στο κύμα μαζί τους
ν’ αφουγκραστούμε τους αχούς και τους ψιθύρους τους
να δούμε κατάματα τη βροχή που κυλάει στο βήμα
στο βλέμμα
στο μέσα τους 

Να επανασυνδέσουμε το τίποτα με το όλον
το ελάχιστο με τ’ απέραντο
τη χαρά με την προσφορά
τη δικαιοσύνη με την πολυχρωμία 

Αρνούμενοι να υποταχτούμε στον κυνισμό της αναίδειας
της ευτέλειας
της αλαζονείας 

Στα ίδια μέρη να ξαναχαθούμε
ακτιβιστές της ομορφιάς  
της χειραφέτησης
της ελευθερίας 

ως την τελική ήττα


Τάκης Τσαντήλας

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2025

Το τέρας της υποταγής

Το τέρας δεν φοράει πάντα μπότες∙
σαν χαμαιλέοντας αλλάζει χρώματα,
φοράει μάσκα υπακοής
στο σκοτεινό του πρόσωπο,
την καλογυαλισμένη του γραβάτα
και περπατά ανάμεσά μας
ρητορεύοντας.

Όσο θ’ αρνούμαστε να το δούμε
κι απομακρυνόμαστε απ’ τα τοπία της ευθύνης,
η ιστορία θα επιστρέφει αμείλικτη,
δεικνύοντας, για πολλοστή φορά,
πως η υπακοή, στον κόσμο των τεράτων,
είναι ψέμα
είναι αίμα
είναι υποταγή. 

Το τέρας βρυχάται, κι είναι εδώ
γιατί εμείς λείπουμε.
Είναι ίσως το κάτοπτρό μας
όταν σιωπούμε,
όταν κωφεύουμε,
όταν απέχουμε,
όταν βαθιά στον καναπέ μας βυθιζόμαστε. 

Όσο οι ευαισθησίες μας θα αδρανούν
κι οι αγωνίες μας θα εξαντλούνται
στα μικρά και ασήμαντα,
τόσο το τέρας θα κραυγάζει,
θα καγχάζει,
θα μας μοιάζει. 

Θα μας καταπιεί.


Τάκης Τσαντήλας 

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2025

Συνάντηση

Φιλονικώντας
όλη νύχτα
με τη θύμηση
αίφνης με το ξημέρωμα
σκοντάφτω πάνω
σ’ ένα έγκαυλο
κι αλλοπαρμένο 
ποίημα 


Τάκης Τσαντήλας


Πέμπτη 29 Μαΐου 2025

Καρφιά στο χρόνο

Θα ‘ρθει η στιγμή
που τα καρφιά των ενοχών   
που σιωπήσαμε  
θα μας τρυπούν  
βαθιά
βαθύτατα 
μες στη συνείδηση 
ως διαρκές και ανεπούλωτο
συλλογικό της μνήμης
τραύμα 


Τάκης Τσαντήλας


Δευτέρα 26 Μαΐου 2025

Είμαι εδώ και είμαι όλος

Στάζουν ξανά οι τοίχοι δίπλα μου
με αίμα που δεν έζησα
και δάκρυ ενός άλλου
τόσο γνωστού
και τόσο ξένου 

κόντρα στο άνεμο
ανάβω φως για συντροφιά
να απαλύνει τις βροντές
να κατευνάσει - έστω λίγο - τη βροχή
που αδυσώπητη κυλά
στα πετρωμένα βλέμματα
μικρών αόρατων παιδιών

αδυνατώ πια να χαρώ
με πλίνθους λήθης
και μυθεύματα
κι αν με ρωτάς αν, είμαι καλά∙
ναι, καλά είμαι
γεμάτος γάζες 

είμαι εδώ
και είμαι όλος


Τάκης Τσαντήλας

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2021

Υμνωδία

Να υμνείς τη φωτιά
που ο έρωτας άναψε
μέσα σου 

Να λες, είμαι ευτυχής
που με βρήκε το πάθος
και μ' έκαψε


Τάκης Τσαντήλας


Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021

Αλκυονίδες μνήμες

Εκεί σε βρίσκω
Στις αλκυονίδες μνήμες αιώνων
Που μας πάνε πολύ μακριά
Σε αστρικά ταξίδια

Που μας φέρνουν πιο κοντά
Τόσο που γέρνω
Και σ’ αγκαλιάζω


Τάκης Τσανττήλας


Κυριακή 22 Αυγούστου 2021

Ελιγμοί στο κενό

Με καταδίδεις στην τρέλα
με παραδίδεις
κάθε φορά
λίγο πριν απαγγείλω την "απόδραση"
και φύγω∙
κάθε φορά
λίγο πριν σ' ασπαστώ
και σ' αποχαιρετίσω.


Τάκης Τσαντήλας

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018

Ηλιοφάνεια

Αγρύπνια με μια μαχαιριά στην πληγή
χαράσσει και τούτη τη μέρα
σαν τον λαθραίο καπνό που βγαίνει αργά
σε βλάσφημα χείλη
μία υφέρπουσα κόπωση που λες,, τώρα θα βγει
θα ξεχυθεί ορμητικός ποταμός πάνω σε μνήμες
που γυμνές στροβιλίζονται στ’ αχανές
και προσμένουν το στερνό του χρόνου αγκάλιασμα

Ανάδρομο είναι κι αυτό το ξημέρωμα
ανασκαλεύει το άδειο μου βλέμμα
ιχνογραφεί τη σιωπή μου
και ταξιδεύει μαζί της

Αιώνες κρατάει αυτή η αναζήτηση
η ψηλάφηση της τεθλασμένης ανάσας σου
τα στιλπνά εκείνα κι αθώα σκιρτήματα
που αιωρούνται στο κύμα
μπερδεύονται μαζί μ’ ακαθόριστους ήχους
και σμίγουν με ποιήματα

Ταξιδευτές του αδιόρατου είμαστε
βαδίζουμε πλάι
πάντα βαδίζαμε πλάι κι ας μη το ξέραμε
με στίγματα άδηλα και κεντιές μυστικές
κάτι ανθάκια μικρά αγνώστου προέλευσης
ένα φιλί
πολλά φιλιά
μια αμυδρή ηλιοφάνεια στο γκρίζο στερέωμα


Τάκης Τσαντήλας

Κυριακή 11 Μαΐου 2014

Αγιογραφία της ψυχής

                      Στη μάνα

Με σφυγμούς μετριέται η ζωή∙
σεπτό άλγος η γέννηση
αγιογραφία της ψυχής αναδυομένη
μ’ αγάπη και με φως σε πυρπολεί.

Στο κλάμα και στο βύζαγμα
έσπειρες μάνα μου ζωή!


Τάκης Τσαντήλας

Art: Pablo Picasso