Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σεπτά κι ανερυθρίαστα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σεπτά κι ανερυθρίαστα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2021

Σε πείσμα των καιρών και των κριμάτων

Κι όταν όλα θα καταρρέουν με πάταγο
Εμείς - σε πείσμα
των καιρών και των κριμάτων -
θα παραμένουμε όρθιοι
ακουμπώντας ανάλαφρα
ο ένας στον ώμο του άλλου
εμμένοντας με συνέπεια στον αέρα
στο λόγο
στο φως
και θ' ανελκύουμε αξίες ζωής ανοξείδωτες
από τα βάθη των αιώνων


Τάκης Τσαντήλας

"Σεπτά κι ανερυθρίαστα"
Εκδόσεις "Συμπαντικές διαδρομές" / 2015



Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2021

Ατελές και ωραίο

Στους εντός μας 
της αγάπης ναούς και της μέθεξης 
περισσεύει το λίγο 
το πιο λίγο 
το ελάχιστο 
το αντίδωρο χάδι μοιράζεται 
το δάκρυ ευωδιάζει 
το εγώ θρυμματίζεται 
ο λόγος μαζί με το φως ανυψώνονται 
σελαγίζουν στο άπειρο 
μέρα και νύχτα 
νύχτα και μέρα 
αναδείχνοντας το εμείς
του αρραγούς 
του ατελούς
του ωραίου. 


Τάκης Τσαντήλας 




                         

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020

Η κατοικία της αγάπης


Ψηλά
στην απόρθητη αίγλη των άστρων
κατοικεί η αγάπη
συμβιώνοντας άρρηκτα
με ηδύφωτα ποιήματα.


Τάκης Τσαντήλας

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2019

Το ζωογόνο φως

Πέρα από την αρπαχτή του εγώ
που ασελγεί
που βιάζει
που πληγώνει τις λέξεις
πέρα απ' την αλαζονεία του τίποτα
πέρα ακόμα κι από την απληστία της νύχτας
το ζωογόνο φως θα αφθονεί
θα προσκαλεί
θα υπερισχύει.


Τάκης Τσαντήλας




Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

Αμφιλύκη


Είναι η μουσική των λέξεων
των ανερμήνευτων συναισθημάτων
που αναζητούν τα πάντα
σε τόσο λίγα
σε τόσο απλά
σε μια αμφιλύκη
που (θ') αλώνει τα σκοτάδια μας.



Τάκης Τσαντήλας




Σάββατο 22 Ιουνίου 2019

Ώρα κοινής απουσίας


Κι όλο αδειάζουν τα μάτια μας, Μάτια μου
καίγονται η ανάσες μας απ’ τον καπνό
πνίγονται οι φλέβες μας στα απόνερα
που μας τρατάρισαν καιροί απερίσκεπτοι
το φως λιγοστεύει
ο χρόνος συστέλλεται
ο λόγος σωπαίνει
και φτάνει η ώρα
που ψάχνεις επίμονα
να βρεις ένα άστρο να σμίξεις
εκείνη η άτεγκτη ώρα κοινής απουσίας
που το σκοτάδι βοά
και θερίζει


Τάκης Τσαντήλας







Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2016

Ευερέθιστες θύμησες



Αργά βγαίνουν οι θύμησες
νύχτα βαθιά
φέρνοντας θύελλες
και πυρκαγιές
που κατακαίγουν
ευερέθιστες αισθήσεις


Τάκης Τσαντήλας

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016

Τάκης Τσαντήλας / Σεπτά κι ανερυθρίαστα



Σε πείσμα των καιρών και των κριμάτων


Κι όταν όλα θα καταρρέουν με πάταγο
Εμείς
- σε πείσμα των καιρών και των κριμάτων -
θα παραμένουμε όρθιοι
ακουμπώντας ανάλαφρα
ο ένας στον ώμο του άλλου
εμμένοντας με συνέπεια στον αέρα
στο λόγο
στο φως
και θ' ανελκύουμε αξίες ζωής ανοξείδωτες
από τα βάθη των αιώνων.

_____________________________


Με ψάχνω σε σένα


Δεν είμαι εντέλει παρά ένα ανθάκι
στην άκρη του κήπου σου
φως αμυδρό
που εξερευνεί το βυθό σου
θαλπωρή ποθητή
που εδρεύει στα σύννεφα.
Είμαι Εσύ
και με ψάχνω 
σε Σένα.

_____________________________


Υπήρξαμε άραγε ποτέ;


Έτσι ήσυχα (θα) μας ταξιδεύει η ζωή
διασχίζοντας θύμησες
έρωτες
ερημιές
απουσίες
ώσπου να μας παραδώσει αθόρυβα
στην παύση και στη λησμονιά.

ΥΓ: Υπήρξαμε άραγε ποτέ;
Κι αν ναι, κατανοήσαμε επαρκώς
την ύπαρξή μας;

____________________________


Αίνιγμα


Ριζωμένο σκοτάδι Εσύ
και φωτιά
πυρκαγιά βουερή κι ανεξέλεγκτη
κι εγώ αεράκι
βροχοστάλα διάφανη
διεισδύω στο βλέμμα σου
προσεγγίζοντας το βαθύ,
το κρυφό αίνιγμά σου.


Τάκης Τσαντήλας / Σεπτά κι ανερυθρίαστα / Συμπαντικές διαδρομές / 2015



Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

Ως τα ενδότερα


Σε προσεγγίζω Αγαπημένη μου
σε ψηλαφίζω
κάθε στιγμή
κάθε φορά
τρυφερά και ανάλαφρα
εισδύοντας
ως τα ενδότερα
των μυστικών σου δακρύων


Τάκης Τσαντήλας

Τρίτη 6 Αυγούστου 2013

Ελένη


Θα βγούμε (κι) απόψε μαζί
μεσ' στη νύχτα
αγαπημένη μούσα των άστρων Ελένη
όπως τότε
όπως πάντα
με μια κρυσταλλένια πηγή στο πιθάρι μας
και μια εκκλησιά μυστική στην ψυχή μας
αγκαλιά στα ποιήματα
να χαράξουμε με τα χείλη μας
αγρυπνίες αιώνων


Τάκης Τσαντήλας