Παράξενη άνοιξη

Η μέρα μας έδυσε τόσο απρόσμενα
που δεν προλάβαμε
να δούμε τα υγρά μάτια
της λαβωμένης λιακάδας
το πνιχτό σπάραγμά της
καθώς άγγιζε με κατάνυξη
τα νεκρά άνθη της άνοιξης.
Έτσι οι νύχτες μας
ενδύθηκαν με το έλασσον φως  
μέτοικων άστρων 
και βγήκαν αμίλητες
στα μπαλκόνια.
Προτροπή ζωής είναι ετούτη
η παράξενη άνοιξη
μας κυνηγάει ο άνεμος
μας κυνηγούν τα ποιήματα
μας κυνηγάει ο καιρός
κι εμείς προσπαθούμε να διαφύγουμε 
γεμάτοι φλογερές επιθυμίες
με τα δύσοσμα τραίνα της νύχτας
που δεν ξεκινάνε ποτέ.


Τάκης Τσαντήλας 

Ο γρίφος της νύχτας

Ευκρινής και αθώος
ως πυρίκαυστος λόγος
απέναντι σε καιρούς
ευτελείς κι ανυπόφορους
κι εσύ ανάσα μελίρρυτη
να ξεγυμνώνεις το ποίημα
αδημονώντας να σμίξεις
στα νέφη
μαζί του 

ΥΓ: Έλα
κι απόψε
στο πλάι μου
να επιλύσουμε
τον γρίφο
της νύχτας 


Τάκης Τσαντήλας 

Αιτίες γραφής

Αιώνες είναι που κεντά, η μνήμη μας, την ομορφιά
σαν ποίημα κι άλλο ποίημα που ανθεί
κι εκτρέπει σύννεφα.
Η μουσική της νύχτας καίει.


Τάκης Τσαντήλας

Helin Bölek

Όχι Helin, δεν έφυγες ποτέ
τα μαύρα μακριά σου μαλλιά
ανεμίζουν αιθέρια πάντοτε  
μαζί με τους ήχους του “belIa ciao”
στις πλατείες της Ισταμπούλ 
στους δρόμους του Ντιγιάρμπακιρ
στα σταυροδρόμια του κόσμου
στις καρδιές των ανθρώπων
η φωνή σου, φωνή των δίχως τίποτα
και των αποκλεισμένων
δονείται, νυν και αεί, καθαρή
φλογερή
στεντόρεια
όχι Helin δεν έφυγες ποτέ
η ομορφιά δεν υποστέλλεται
η λευτεριά δεν καταστέλλεται 
κι εσύ Helin είσαι πολύ όμορφη 
μας τραγουδάς
μας χαμογελάς 
μας ξεναγείς επίμονα στα κόκκινα όνειρα
εκεί που η αλληλεγγύη 
ανταμώνεται με την ποίηση 
και η ζωή βρίσκει
το τόσο απλό
το τόσο λιτό
το τόσο ορατό
νόημά της.


Τάκης Τσαντήλας

Αφιερωμένο στην Helin Bölek

_____________________________


Hayır Helin, Sen hiç gitmedin
Uzun siyah saçların
sonsuza dek rüzgarda uçuşacak
"Bella ciao " şarkısı eşliğinde
İstanbul'un Meydanlarında
Diyarbakır'ın sokaklarında
Tüm Dünyanın kavşaklarında
Bütün insanların yüreklerinde
Senin sesin,
Hiçbir şeyi olmayanların sesi
Dışlanmış insanların sesi,
Sesin hala yankılanıyor
Şimdi ve ilelebet yankılanacak
Tertemiz,
Şiddetli,
Gür
Hayır Helin, Sen hiç gitmedin
Güzellik yok edilemez
Özgürlük bastırılamaz
Helin, Sen de çok güzelsin
Sen bize şarkı söylüyorsun
Sen bize gülümsüyorsun
Sen bizi ısrarla kırmızı hayallerle buluşturuyorsun ki
Orası, dayanışmanın şiir ile buluştuğu bir yer
Hayat da
en basit
en sade
en görünür
anlamını bulur. 


Takis Tsantilas

Helin Bölek'e ithaf edilmiştir


çeviri: Rahil Kyriakidou

_____________________________


No Helin, you have never  passed away
your long dark hair
will be waving freely for ever
along with the sounds of “bella ciao” 
at the squares of Istanbul
in the streets of Diyarbakir
on the crossroads of the world
in people’s hearts
your voice vibrates, now and forever,
pure, passionate, stentorian
no Helin, you have never  passed away
beauty is not restricted
freedom is not suppressed
and you are so beautiful Helin
singing for us
smiling to us
you guide us persistently to red dreams,
where solidarity meets poetry
and life finds the so simple, so austere,
so obvious meaning.


Takis Tsantilas

Dedicated to Helin Bölek


Translation:  Anastasia Katsouda 

__________________________


Hayır Helin, sen hiç gitmedin
Uzun siyah saçların
sonsuza dek rüzgarda uçuşacak
"Bella ciao " şarkısı eşliğinde
İstanbul'un meydanlarında
Diyarbakır'ın sokaklarında
Tüm dünyanın kavşaklarında
Bütün insanların yüreklerinde
Senin sesin,
Hiçbir şeyi olmayanların sesi
Dışlanmış insanların sesi,
Hala yankılanıyor sesin
Şimdi ve ilelebet yankılanacak
Tertemiz,
Şiddetli,
Gür.
Hayır Helin, sen hiç gitmedin
Güzellik yok edilemez
Özgürlük bastırılamaz.
Helin, sen de çok güzelsin
Bize şarkı söylüyorsun
Bize gülümsüyorsun
Sen bizi ısrarla kırmızı hayallerle buluşturuyorsun ki
orası, dayanışmanın şiir ile buluştuğu yer
Hayat da
en basit
en sade
en görünür
anlamını buluyor.


Takis Tsantilas

Helin Bölek'e ithaf edilmiştir

çeviri: Esra Dogan 

Κατάθεση ευθύνης

Τίποτα δεν ικετέψαμε απ’ τη ζωή,
στα σύννεφα μόνο και στ’ άστρα, τις νύχτες
φορτίζαμε θαύματα
κι αμνηστεύαμε κρίματα.
Τίποτα δεν ικετέψαμε απ’ τη ζωή
γιατί μαζί
τα ποθήσαμε όλα.

Τάκης Τσαντήλας

Αποστάσεις

Όταν παραγνωρίζονται οι άνθρωποι
παύουν θαρρώ να γνωρίζονται.
Είναι σημαντικό λοιπόν να κρατιούνται
εκείνες οι λεπτές
λεπτότατες αποστάσεις
έτσι που το κοντά
το μαζί
το εμείς
να είναι πάντα εμφαντικό
και πάντα διεκδικήσιμο.


Τάκης Τσαντήλας

Σεπτέμβρης

Ιχνηλατώντας τον Αύγουστο
σε κοχύλια και βότσαλα
σ’ απαντώ ως Νηρηίδα
να λάμνεις στα κύματα
να περνάς ακρογιάλια και ξέρες
για να φτάσεις στα ίχνη μου
στις απόκρυφες του πελάγους νησίδες
φέρνοντάς μου νερό
ασπασμό
και Σεπτέμβρη


Τάκης Τσαντήλας

Έναυσμα

Πέρα απ’ το φως υπάρχει ο ορίζοντας
Πίσω απ’ το χαίρε η λύπη
Που τραγουδάει, που σιωπά
και σμίγει με πέτρα και χώμα
Αγάπη, αγάπη μονάχα
Ως σπορά και παλέτα και έναυσμα
Που καρτεράει να χαμηλώσει η φωτιά
κι η απληστία της θύελλας
Αγάπη σαν θάλασσα
Που να κινεί τη στιγμή
και ν’ ακουμπάει στο μέλλον
Να προσπερνά τα μικρά
και να φιλιώνει τ’ αταίριαστα
Μια καθαρή αμμουδιά που μοιράζεται
Και το εμείς της αγρύπνιας
Που απαγγέλει και ομιλεί
μα δεν θαμπώνει


Τάκης Τσαντήλας

Αθανασία

Ναυαγοί στους γιαλούς
του κρυφού μας παράδεισου
προσεγγίζουμε γυμνοί
την αθανασία

Κι η σελήνη
να βάζει φωτιά στους αιθέρες
και μαζί μας
να φλέγεται


Τάκης Τσαντήλας

Ενδότερα

Βαθιά πολύ στα ενδότερα της σάρκας μας
οι μουσικές των ποιημάτων
που νοήσαμε, είπαμε, γράψαμε, απαγγείλαμε
καθαγιάζουν το χρόνο
ως άστρα που φέγγουν
σε καιρούς νεφελώδεις


Τάκης Τσαντήλας