Μεθώ τη μοναξιά μου

 Μαζί σου θέλω να βαδίσω
σε μονοπάτια ερωτικά
γλυκά πολύ να σου μιλήσω
όσα η καρδιά μου λαχταρά 

Με κάθε χτύπο σου δεμένος
στα πέλαγα σου τ’ ανοιχτά
στη φαντασία μου χαμένος
να ταξιδεύω σιωπηλά

Να στείλω θέλω το φιλί μου
να νιώσεις πόσο σ’ αγαπώ
μαζί με την αναπνοή μου
κι όσα διστάζω να σου πω

Μεθώ ξανά τη μοναξιά μου
στη θύμησή σου τη θολή
αιμορραγούν τα όνειρα μου
και πνίγονται μες στη σιωπή


Τάκης Τσαντήλας – Έμμετρες αποδράσεις

Επιστροφή

Ακόμα κι αν κάποιο αδέξιο χέρι μας σπρώξει με ορμή στο γκρεμό, εμείς οφείλουμε να νικήσουμε το νόμο της βαρύτητας, να αναστρέψουμε την καθοδική και θανατηφόρα πορεία μας και με έφοδο προς το φως να επιστρέψουμε περιχαρείς στη ζωή. Έτσι θαρρώ πως ορίζεται το πάθος μας προς αυτή..


Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί" 

Σταλακτίτες

Τους σταλακτίτες
των δακρύων σου ζωγράφισα

καθώς άκαμπτοι
απ' το πέρασμα του χρόνου

το Απολλώνιο φως προσμένουν
απ' τα βάθη των αιώνων 

να φτερουγίσουν αποδημητικά πουλιά

για μέρη που η φλόγα της αγάπης
θα φωλιάσει πάλι μέσα τους

τον ψεύτη χρόνο με άλμα στο κενό
θ' αφήσουν πίσω τους

και μια μελωδική βροχή
θ' ανασκαλεύει μνήμες 

από μέλλον μακρινό
κι εξεγερμένο

Τάκης Τσαντήλας

Εικονική λογοτεχνία και ποίηση
"Συμπαντικές διαδρομές" - 2007

Η ποίηση των πραγμάτων

Δεν αρκούν οι λέξεις για την αγάπη. Χρειάζεται να δηλώνεται κι έμπρακτα. Μ' εκείνα τα ανάλαφρα αγγίσματα που ψηλώνουν το μπόι της, έτσι που να βλέπεις, να νιώθεις, να πράττεις αλλιώς. Είναι η έμφαση στα μικρά και ασήμαντα που τα κάνει μεγάλα κι ευφρόσυνα. Η ποίηση των πραγμάτων, η μουσική των θαυμάτων, η χορογραφία ηδονών κι αισθήσεων, ο καταιγισμός φωτός απέναντι στο τίποτα που τόσο βάναυσα μας περιβάλλει..

Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"

Άνθη και άκανθοι

Η ανισορροπία που νιώθουμε πολλές φορές να μας απογειώνει ή να μας καταβυθίζει είναι η συνισταμένη όλων των "πρέπει" και των "θέλω" που μας διχάζουν, μας δικάζουν, μας φορτίζουν, μας εγκαλούν. Η θύμηση που συναντά την αίσθηση, την παραίσθηση, την ανάγκη, την επιθυμία για ζωή.
Ας μη νιώθουμε άβολα με τις όποιες αρρυθμίες και ανισορροπίες μας αλλά ας πορευτούμε μαζί τους κοιτάζοντας βαθιά μέσα μας ώστε να αντικρύσουμε τον εαυτό μας, να συνομιλήσουμε μαζί του, να τον γνωρίσουμε, να τον αγαπήσουμε, να τον αποδεχτούμε.
Γνωρίζοντας καλύτερα εμάς μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τους άλλους και να κατανοήσουμε τις δικές τους αρρυθμίες και ανισορροπίες.
Δύσκολη σαφώς η περπατησιά της ζωής και γοητευτική συνάμα. Με ελάχιστα άνθη και πολλούς άκανθους. Χρέος μας να αναδείξουμε τα άνθη προσπερνώντας τους άκανθους. Κρατώντας την ψυχή μας καθαρή και ταξιδεύοντας στους αιώνες με φόντο το λόγο, τον ήχο, το φως..

Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"