Ο
ανασασμός της ροδοκόκκινης αυγής
Μακρύς ο δρόμος ως την άνοιξη
σκληρός
από τον πάγο και την πέτρα
όμως
μην πεις, "θα επιστρέψω πίσω"
μπροστά
είναι η θάλασσα
ο
ανασασμός της ροδοκόκκινης αυγής
κι
ακόμα τ' όνειρο
με
τ' αναμμένα άστρα και τα ποιήματα
το
φιλί της πανσέληνου
που
αστράφτει στην άβυσσο
κι
ευφραίνει
τα κρυφά των ερώτων
ανθάκια.
____________________________
Αθωότητα
Θα 'ρθει καιρός που ένα βιολί
που
θα ηχεί μυστικά
στο ενύπνιο των άστεγων
κι ένα άνθος που θα πάλλεται
στιλπνό στους αιθέρες
θα αναθερμάνει τη σχέση μας με το φως
αναδύοντας απ' τα βάθη των χρόνων
τη χαμένη μας αθωότητα.
______________________________
Αναπόδεικτα
Πώς να σου πω για τ' αναπόδεικτα
τα
λόγια αυτά που δεν μπορούν
να
ειπωθούν ποτέ
που
δεν μπορούν να κλείσουν μέσα τους
ουδέν
συναίσθημα
γιατί
τα συναισθήματα δεν λέγονται
δεν
κλείνονται
δεν
εξηγούνται
παρά
μονάχα πάλλονται στο φως
και
στην αισθαντική βροχή
καθώς
το μέσα μας ευφραίνεται
και
διασχίζει με κατάνυξη το σύμπαν.
___________________________
Υμνωδία
Να υμνείς τη φωτιά
που ο έρωτας άναψε
μέσα σου.
Να λες, είμαι ευτυχής
που με βρήκε το πάθος
και μ' έκαψε.
Τάκης Τσαντήλας / Της ροής και της τέφρας / Άνεμος εκδοτική / 2011
Η αγάπη
είναι ανάλαφρο άγγισμα 
