Η
ελευθερία οικοδομείται πάνω στη σκόνη της στέρησης. Και είναι αμείλικτη πολλές
φορές με τους εχθρούς της ή με τους άσπονδους φίλους της.
Η αγάπη, της μοιάζει μα είναι πιο ανεκτική. Σωπαίνει, ουρλιάζει, εκρήγνυται.
Και σαφώς συγχωρεί κι αγκαλιάζει.
Ο χορός των θαυμάτων
συντελείται - έτσι κι αλλιώς - στους ναούς των αισθήσεων. Με άσματα των
ασμάτων. Και σεπτά κι ανοξείδωτα ποιήματα.
Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"
Πάλι
στον ύπνο σου θα 'ρθω
γλυκά να σε φιλήσω
και με μυριάδες "σ' αγαπώ"
ξανά εγώ θα σου το πω
θα σε αποπλανήσω
Θα σου θυμίζω τις λαμπρές
τις ομορφιές μαζί σου
και τις υπέροχες στιγμές
που ποθητές αναπνοές
φυσούσα στη ψυχή σου
Στα πέλαγα σου τ' ανοιχτά
Θα σιγοτραγουδάω
και θ' αγναντεύω για καλά
τη φλογερή σου αγκαλιά
και στο βυθό ας πάω
Ένα μου στίχο για φιλί
θα έχεις στην καρδιά σου
να σου τρυπάει σαν καρφί
την κάθε σου αναπνοή
βαθιά στα σωθικά σου
Τάκης Τσαντήλας - Έμμετρες αποδράσεις
Ριζωμένο
σκοτάδι Εσύ
και φωτιά
πυρκαγιά βουερή κι ανεξέλεγκτη
κι εγώ αεράκι
βροχοστάλα διάφανη
διεισδύω στο βλέμμα σου
προσεγγίζοντας το βαθύ
το κρυφό
αίνιγμά σου
Τάκης Τσαντήλας
Πιότερο κι από την ίδια τη ζωή ακόμα
έχει αξία
ο τρόπος
που την ανασαίνουμε
Τάκης Τσαντήλας
Για να
νιώσεις το όποιο θαύμα της ζωής πρέπει πρώτα να εμβολιαστείς με αυτό. Να
διεισδύσει στις φλέβες σου, να το πιστέψεις, να πορευτείς και να μεθύσεις μαζί
του. Με καθημερινές μικρές και μεγάλες ανατάσεις κι αναστάσεις.
Η έφοδος στον ουρανό και η ποθητή του ανίχνευση δεν χρειάζεται τιτανικούς αλλά
πήγασους. Με τη ματιά να σαϊτεύει ξάγρυπνη και τη μελωδία να ακούγεται σιγαλά.
Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"
