Νύχτα του Αυγούστου (Αγκίστρι)

Πόθοι χυτοί που πάλλονται
πόθοι στιλπνοί που αγάλλονται
καθώς γυμνά τα σώματα
σμίγουν στο κύμα
εκεί
στο Αγκίστρι της ζωής
νύχτα του Αυγούστου
με πανσέληνο.

Μαρία Αργυρακοπούλου

Χαιρετίσματα στην απουσία

                                    Στη M.ARGY

Όχι, δεν είναι τρέλα η συνταξίδευσή μας με το άγνωστο.
Η περιφρόνηση μας είναι στην - καθώς πρέπει - λογική που μας τρελαίνει.
Τα χαιρετίσματα στην απουσία.
Ενδεδυμένα με αγάπες, με λιακάδες κι ηλιοτρόπια.


Τάκης Τσαντήλας

Αέναος χρόνος

Ακριβώς όπως πάντα
ευλογημένος ο αέναος χρόνος
ως μυθικός των θαλασσών εραστής
εισχωρεί στο βαθύ μας εμείς
αναδίδοντας φλοίσβο
κι ευωδιά
και ξημέρωμα


Τάκης Τσαντήλας

Πύλη και πέρασμα

Ακριβή συντροφιά μου
η ακοίμητη θάλασσα
αεικύμαντη και πανώρια
να σου υποβάλει τον σεβασμό
να σου εμπνέει αξιοπρέπεια
να σου εκπνέει αγάπη.
Μια παραλία που να με ανέχεται
να είναι πύλη και πέρασμα
απ' το χθες στο σήμερα
απ' το σκοτάδι στο φως
απ' τον ήχο στη σιωπή
απ' το κύμα της ψυχής
στο σύννεφο που ανθίζει
και σμίγει με τ' όνειρο.


Μαρία Αργυρακοπούλου


Αποτυπώματα στο πουθενά
Χρόνος Εκδόσεις / 2019

Αντανάκλαση

Διάφανη η αντηλιά πάνω στο σώμα σου
βουερή αναπνοή μες στη μέση της θάλασσας
τα ναι και τα όχι
η μυστική στιγμή που το φεγγάρι γυμνό
βουτά μες στο κύμα
για να βρει το τετράφυλλο δάκρυ
ο βαθύς στεναγμός τ' ουρανού στο ξημέρωμα
εσύ και οι αέναοι χτύποι σου
η φλόγα
η φλόγα που καίει ασίγαστα
μακριά στον ορίζοντα
που πλησιάζει
που βρυχάται
που καίει
που ανασκαλεύει πληγές κι αμαρτίες
η σκόνη του χθες
κι ο απόηχος του περατάρη ανέμου
το χάδι σου
ευλογία και χάρη
και ψίθυρος
σαν σταγόνα που ξεχύνεται γάργαρη
στο αχανές των αιώνων
σαν μικρό νυχτολούλουδο
που ανθίζει
κι εγείρεται


Τάκης Τσαντήλας

Όνειρα γόνιμα

Ξέρεις καλά θαρρώ Μάτια μου

πως δίχως ελπίδα δεν νοείται ζωή

κι ας φροντίζει η ζωή

ν' αποτεφρώνει ενίοτε την ελπίδα

μ' επίμονη σπορά στο τίποτα ανθίζει ο χρόνος

γυρίζει ο χρόνος

ως δραπέτης πυρίκαυστος σε ώρα πολέμου

ως πολύπαθος άγγελος

γιατί όλα γίνονται επειδή το αίμα κοχλάζει

με αιτία

με αφορμή

με απόσχιση από το τέλμα

αφαίρεσε λοιπόν την πανοπλία και έλα

ο καλπασμός των αισθήσεων

εγγράφεται νύχτα συνήθως

και με τα όνειρα γόνιμα


Τάκης Τσαντήλας