Που σε λένε Μαρία

             Στη σύντροφό μου Μαρία Α.

Με μια ευχή __άνθη και ποιήματα
υμνώντας σαν άνεμος τον τόπο που σ’ έστερξε
και σου ‘δωσε φως
και δροσιά
κι απαλότητα
που σου ‘δωσε σοφία και λόγο
έτσι που να μπορείς ν’ απιθώνεις
στο τραπέζι του χρόνου
ψωμί και κρασί και συνέπεια
ως κοινωνός της αγάπης
Εσύ της αγάπης καρπός που σε λένε Μαρία


Τάκης Τσαντήλας

Πυξίδα ζωής

Ο λόγος, πυξίδα ζωής
κι ασπασμός ποθητός
σε καιρούς ευτελείς
και αναίσχυντους
 
Τόλμα, σου λέει,
και σπάσε ευθαρσώς τη σιωπή
που σου φράζει την όραση

Δείξε ευθέως στο σύμπαν
το αδίψαστο δάκρυ σου
 
Σμίξε εκεί
ως ανθός του φωτός με το χαίρε
_________ και λάμψε

 

Τάκης Τσαντήλας

Στα ανοιχτά του "θέλω"

Το ταξίδι στα ανοιχτά του "θέλω" είναι γοητευτικό. Είναι σαφώς και επίπονο ενίοτε. Η συνάντηση με τον μέσα μας εαυτό απαιτεί συγκρούσεις.
Πως αλλιώς να αναμετρηθείς με το χθες;
Το απαύγασμα του φωτός περνάει μεσ' απ' τη νύχτα μας. Ο εντός εαυτός μας το ξέρει. Κι αν δεν το ξέρει, το νιώθει.
Όσο προσπαθούμε να τον κρατάμε εν υπνώσει τόσο αυτός θα αντιδράει, θα εξεγείρεται, θα εκρήγνυται.
Θα επικρατήσει.


Τάκης Τσαντήλας

Αγαπονήσι

Αναστέναξε, αφήσου, νιώσε.
Αναμετρήσου με το άγνωστο
και ξανοίξου στις θάλασσες των ηδονών
αναζητώντας το μυθικό Αγαπονήσι.
Το άστρο της Χαραυγής - ακοίμητο πάντα -
τέμνει το χρόνο
εκπορθεί την ομίχλη
και ενδύει αισθήσεις και θύμησες
με το εύδιο φως της χαράς.   


Τάκης Τσαντήλας