Το
σκοτάδι δεν δύναται κατά κανένα τρόπο να συνομιλήσει, να επικοινωνήσει, να
αναμετρηθεί με το φως. Κι αυτό γιατί ετεροκαθορίζεται πάντα από τη θέση, την
ισχύ, τη βαρύτητα, τη λαμπρότητα του φωτός.
Σκοτάδι επί της ουσίας δεν υφίσταται. Προβάλλεται μόνο σαν λεκτικός
ακροβατισμός για να εννοηθεί σαφέστερα ίσως η μείωση ή η απώλεια του φωτός.
Κανένα σκοτάδι λοιπόν και κανένα τέλος δεν υφίσταται.
Το όλον και το τίποτα της νοσταλγίας, της φαντασίας, της ροής και της θύμησης
δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας αέναος κύκλος μιας συνεπούς ασυνέπειας. Των
χρωμάτων και των ποιημάτων.
Τάκης Τσαντήλας
Αμείλικτος
ο χρόνος Μάτια μου
μας αναιρεί
μας διαιρεί
μας αφαιρεί και χάνεται
μας παραδίδει
ως κάποιο αχνό παραμύθι
στη λήθη
Τάκης Τσαντήλας
Ό,τι
γεννιέται μέσα μου
γίνεται φως ανέκκλητον
και λόγος
Τάκης Τσαντήλας
Πανσέληνος
(κι) απόψε!
Περίπλους της σελήνης
______ στο κορμί σου.
Τάκης Τσαντήλας
Υπάρχει το φως
όπως ο έρωτας
η δροσιά που αναβλύζει από γάργαρα νάματα
η βροχή που σβήνει τη σκόνη του χθες
το δάκρυ της μνήμης
το χάδι της ποίησης
η ροή της σελήνης που γεμίζει αέναα
η αρμονία της μουσικής
που γυμνώνει τ' ανείπωτα
___________ Εσύ
ως λιτή χαραυγή προσφιλούς Φθινοπώρου
Τάκης Τσαντήλας
Ο
απεγκλωβισμός από την ομηρία του φόβου, του ρηχού και του εύπεπτου προϋποθέτει
γνώση και αναγνώριση του εαυτού μας κυρίως, συνειδητοποίηση ως προς το τι
θέλουμε, πως το θέλουμε, γιατί το θέλουμε.
Και βαθύ ξύσιμο της σκουριάς από τον κοινωνικό και πολιτικό μας ορίζοντα έτσι
ώστε να μπορούμε να βλέπουμε πιο μακριά, πιο καθαρά, πιο συνετά.
______
Πιο ευδιάκριτα..
Τάκης Τσαντήλας
