Δάκρυ υφαντό

Ω! απάνεμο μυστικό της ψυχής μου
σκήτη σεπτή σ' ανθισμένους λειμώνες
δάκρυ υφαντό απ' αγάπη και άλμη
βάλσαμο πληγωμένης σιωπής και ανάτασης.
Ηδύ μυστικό
της ψυχής μου ανάσα.


Τάκης Τσαντήλας

Αγάπη

Η αγάπη δεν είναι λέξη ή εικόνα στη σφαίρα του φανταστικού αλλά μια ακατανίκητη έλξη να δώσεις και να πάρεις χαρά, να δώσεις και να πάρεις ζωή μέσα από τις ανάσες εκείνες που γεννούν και ξαναγεννούν ζωή.
Το θαύμα που πραγματώνεται μέσα από την άνθιση των συν-αισθημάτων στις φλέβες μας. Η ανυψωτική ροή των αναπνοών προς το μέγα θάμβος των ηδονών και των αισθήσεων.
Αγάπη είναι η καταλαγή, η αποδοχή, το μοίρασμα κι η προβολή της στιλπνής της γυμνότητας στο δημιουργικό φως του "μαζί". Ο λόγος που γίνεται άνθος, που γίνεται σκέπη, που γίνεται άγγιγμα, που γίνεται ποίημα.

Τάκης Τσαντήλας

Λόγος ζωής

Υπάρχει λόγος
να ανιχνεύεις λέξεις
στο σκοτάδι

Ένας αντάρτης στίχος να βρεθεί
ίσως φωτίσεις με τη λάμψη του
το Σύμπαν


Τάκης Τσαντήλας

Ευερέθιστες θύμησες

Αργά βγαίνουν οι θύμησες
νύχτα βαθιά
φέρνοντας θύελλες
και πυρκαγιές
που κατακαίγουν
ευερέθιστες αισθήσεις


Τάκης Τσαντήλας

Σπόρος στη στάχτη

Όλα αμφίβολα μυρίζουν ακόνιτον γύρω
Κι εσύ μαζί μου στο ποίημα
Να αναπνέεις
Να σιγοκαίς
Να αθωώνεις τις ενοχές μου
Τα πάντα έχουν θαρρώ ειπωθεί
Το βήμα βραδύ λιμνάζει στο τέλμα
Λέω κι αυτό
Η άρνηση σ' αυτό το αναίσχυντο τέλμα
Είναι ο σπόρος στη στάχτη
Σκάψε βαθιά
Η πλήρης αλήθεια βρυχάται εντός μας
Η πρόσκληση είναι ανοιχτή και διάφανη
Σκάψε βαθιά
Βαθύτερα
Ως αξίνα μυθική
Ελευθερίας

Τάκης Τσαντήλας