Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018

Ηλιοφάνεια

Αγρύπνια με μια μαχαιριά στην πληγή
χαράσσει και τούτη τη μέρα
σαν τον λαθραίο καπνό που βγαίνει αργά
σε βλάσφημα χείλη
μία υφέρπουσα κόπωση που λες,, τώρα θα βγει
θα ξεχυθεί ορμητικός ποταμός πάνω σε μνήμες
που γυμνές στροβιλίζονται στ’ αχανές
και προσμένουν το στερνό του χρόνου αγκάλιασμα

Ανάδρομο είναι κι αυτό το ξημέρωμα
ανασκαλεύει το άδειο μου βλέμμα
ιχνογραφεί τη σιωπή μου
και ταξιδεύει μαζί της

Αιώνες κρατάει αυτή η αναζήτηση
η ψηλάφηση της τεθλασμένης ανάσας σου
τα στιλπνά εκείνα κι αθώα σκιρτήματα
που αιωρούνται στο κύμα
μπερδεύονται μαζί μ’ ακαθόριστους ήχους
και σμίγουν με ποιήματα

Ταξιδευτές του αδιόρατου είμαστε
βαδίζουμε πλάι
πάντα βαδίζαμε πλάι κι ας μη το ξέραμε
με στίγματα άδηλα και κεντιές μυστικές
κάτι ανθάκια μικρά αγνώστου προέλευσης
ένα φιλί
πολλά φιλιά
μια αμυδρή ηλιοφάνεια στο γκρίζο στερέωμα


Τάκης Τσαντήλας

Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017

Αποστάσεις


Όταν παραγνωρίζονται οι άνθρωποι
παύουν θαρρώ να γνωρίζονται.
Είναι σημαντικό λοιπόν να κρατιούνται
εκείνες οι λεπτές
λεπτότατες αποστάσεις
έτσι που το κοντά
το μαζί
το εμείς
να είναι πάντα εμφαντικό
και πάντα διεκδικήσιμο.


Τάκης Τσαντήλας



Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017

Σεπτέμβρης



Ιχνηλατώντας τον Αύγουστο
σε κοχύλια και βότσαλα

σ’ απαντώ ως Νηρηίδα
να λάμνεις στα κύματα

να περνάς ακρογιάλια και ξέρες
για να φτάσεις στα ίχνη μου
στις απόκρυφες του πελάγους νησίδες
φέρνοντάς μου νερό
ασπασμό
και Σεπτέμβρη


Τάκης Τσαντήλας

Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2017

Έναυσμα


Πέρα απ’ το φως υπάρχει ο ορίζοντας
Πίσω απ’ το χαίρε η λύπη
Που τραγουδάει, που σιωπά
και σμίγει με πέτρα και χώμα
Αγάπη, αγάπη μονάχα
Ως σπορά και παλέτα και έναυσμα
Που καρτεράει να χαμηλώσει η φωτιά
κι η απληστία της θύελλας

Αγάπη σαν θάλασσα
Που να κινεί τη στιγμή
και ν’ ακουμπάει στο μέλλον

Να προσπερνά τα μικρά
και να φιλιώνει τ’ αταίριαστα

Μια καθαρή αμμουδιά που μοιράζεται
Και το εμείς της αγρύπνιας
Που απαγγέλει και ομιλεί
μα δεν θαμπώνει


Τάκης Τσαντήλας







Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017

Αθανασία


Ναυαγοί στους γιαλούς
του κρυφού μας παράδεισου
προσεγγίζουμε γυμνοί
την αθανασία

Κι η σελήνη
να βάζει φωτιά στους αιθέρες
και μαζί μας
να φλέγεται


Τάκης Τσαντήλας


Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017

Ενδότερα


Βαθιά πολύ στα ενδότερα της σάρκας μας
οι μουσικές των ποιημάτων
που νοήσαμε, είπαμε, γράψαμε, απαγγείλαμε
καθαγιάζουν το χρόνο
ως άστρα που φέγγουν
σε καιρούς νεφελώδεις


Τάκης Τσαντήλας

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017

Ο ανασασμός της ροδοκόκκινης αυγής



Μακρύς ο δρόμος ως την άνοιξη
σκληρός από τον πάγο και την πέτρα
όμως μην πεις, "θα επιστρέψω πίσω"
μπροστά είναι η θάλασσα
ο ανασασμός της ροδοκόκκινης αυγής
κι ακόμα τ' όνειρο
με τ' αναμμένα άστρα και τα ποιήματα
το φιλί της πανσέληνου
που αστράφτει στην άβυσσο
κι ευφραίνει
τα κρυφά των ερώτων
ανθάκια


Τάκης Τσαντήλας

"Της ροής και της τέφρας"
Εκδόσεις "Άνεμος εκδοτική" / 2011