Προτροπή

Βαθιά η ρωγμή
της θύμησης εντός σου
βουή ανέμων και κυμάτων
και προσταγή επίμονη
της γνώσης:
Αν θες το φόβο να διαβείς
την ερεβώδη νύχτα
γίνε φεγγάρι ποθητό
κι ανασηκώσου.


Τάκης Τσαντήλας

Τάκης Τσαντήλας / Ενδελεχή κι απόκρυφα ατοπήματα

Φυλακτό θύμησης 

Τίποτα ανόθευτο δεν έμεινε
απ' τη νιότη μας
μόνο ο έρωτας που ακόμα
σιγοκαίει τα σωθικά μας
ένα κομμάτι ουρανού και θάλασσας
κληρονομιά για τα χρόνια
που θα 'ρθουν
και μια φωτογραφία ξέθωρη
φυλακτό ανεκτίμητο
στο απέραντο περιβόλι
της θύμησης.

____________________________


Η αποπλάνηση του άνεμου


Άνοιξε το στήθος της σαν μια βεντάλια
βουβά στον ήλιο απολογήθηκε
κι αποτυπώνονταν ξεκάθαρα
στα όμορφα μεγάλα μάτια της
η πίστη της για την επιλογή της.
Πως δεν μετάνιωνε
πως δεν θα έσβηνε με τίποτα
τη φλόγα που 'χε συνειδητά ανάψει
στα αχυρένια ανθρωπάκια.
Τα χείλη της ερμητικά κλειστά
σημαιοστόλιζαν το σκηνικό
κι ανέμιζαν με θράσος - θα 'λεγα -
τις σάρκες απ' τα θύματά της.
Ήτανε φανερό πως η ακόλαστη ζωή της
η αποπλάνηση του άνεμου
και οι μυριάδες ανομίες που την βάραιναν
σημάδευαν για τα καλά την καταδίκη της.

____________________________


Νυχτερινές παρεκτροπές


Θέλω να πορευθώ μαζί σου
αυτή τη νύχτα
μαζί σου ως το ξημέρωμα και την αυγή,
να αρνηθείς πια δεν μπορείς
του φεγγαριού τη γέμιση
δεν γίνεται να αποτρέψεις,
έλα, το πρόσωπό σου γλύκανε
τα συναισθήματά σου άφησε
το κύμα να συμπαρασύρει,
ανάπνευσε
ελεύθερα ανάπνευσε μέσα σου
την ομορφιά της φύσης,
μην αρνηθείς, μη φοβηθείς
έλα κι αυτή η νύχτα θα είναι ατέλειωτη
όπως ατέλειωτη κι η φαντασία μου
που εγείρεται στην ομορφιά
στη γοητεία της υπέρβασης
που πλάθει εσένα
ον της οδύνης
και της εκτροπής.

_________________________


Στη θύελλα


Δεν θα ξεχάσω

πως σ' αντάμωσα στη θύελλα

σ' αρχαίο τάφο στις ανασκαφές

νύχτα ασέληνη

ανέραστη νύχτα των ξωτικών.

Της μοναξιάς σου το πιθάρι

που γυρόφερνες στον άνεμο

το κρύο χέρι σου

κι ένα παράξενο χαμόγελο

πόνου, οργής κι απόδρασης.

Μου 'δειξες τον ορίζοντα

μακριά τα σύννεφα

- εκεί ζούσες -

και μου απάγγειλες Ρεμπώ.

Έλα, ψιθύρισες

- κι εσύ εδώ πορεύσου

κι εσένα η ανάσα σου στα άστρα

στα σύννεφα αναγαλλιάζει.

Έλα, μου κραύγασες

και μ' έμπασες μ' ένα φιλί

στην ελευθερία.


Τάκης Τσαντήλας / Ενδελεχή κι απόκρυφα ατοπήματα / 2006

Αποτυπώματα

Αποτυπώματα ανεξίτηλα τα λόγια σου

λύχνοι πολύτιμοι για να διαβείς

ν' αφουγκραστείς

να αισθανθείς

την υγρασία της ψυχής

στα πιο στενά της μονοπάτια

Αποτυπώματα αστείρευτα τα χάδια σου

ανασαιμιές στιλπνές και ποιήματα

αρχέγονα μηνύματα

του νου παιχνίδια μες στα κύματα

με προσκαλούν στα ανοιχτά

στα πιο βαθιά κι απόκρυφα νερά σου


Τάκης Τσαντήλας

Εικονική λογοτεχνία και ποίηση
"Συμπαντικές διαδρομές" - 2007

Αντηλιά στην πληγή

Κοίτα πέρα και δες

αφουγκράσου σιωπές

ένα χάδι σεπτό

ένα φως ποθητό

μυστικά σου απλώνω

Μια πνοή, μια πηγή

μια ανάσα ζεστή

αντηλιά στην πληγή

και στον άδηλο πόνο

Με θωπείες στιλπνές

κι εισπνοές ακριβές

σαν αβρό δειλινό

και φεγγάρι γυμνό

το κορμί σου αλώνω
____________________

Τώρα πια ανιχνευτές

της φωτιάς εραστές

προσπερνώντας το χθες

ψηλαφούμε χαρές

στον παρόντα μας χρόνο

Τάκης Τσαντήλας - Έμμετρες αποδράσεις

Αντίδωρο χάδι

Κάθε στίχος κι ένα δάκρυ που φέγγει
σπορά στο εντός μας ξημέρωμα
αντίδωρο χάδι
για ταξίδι μακρύ και επίπονο


Τάκης Τσαντήλας