Συνουσίες ονείρων

Θα με βρίσκεις συνήθως
σε τοκετούς ποιημάτων

Σε στεναγμούς συλλαβών
και σε ψιθύρους των λέξεων

Σε μυστικές συνουσίες ονείρων



Τάκης Τσαντήλας

Έξαψη

Έχοντας περιπλανηθεί αιώνες στο κορμί σου
τόσο πολύ διέγειρες την έξαψη
όπου θαρρώ πως έβγαιναν
μικρά ανθάκια από το στήθος σου
ευωδιαστές μυρσίνες
που ανέδιδαν αδημονούντα πόθο
και μυστικοί σπασμοί σε ανεμώνες και υάκινθους
ένα φιλί μέσα σε νάρκισσους
μια χαραμάδα από φως λαθραίου φεγγαριού
άλικο όνειρο που ταξιδεύει με σιρόκο άνεμο
ως τα κρυφά φαράγγια των ωκεανών
των δακρυσμένων ουρανών
και των ερώτων


Τάκης Τσαντήλας

Φως και πέτρα

Τ' όνειρο ξέθωρο στη δίνη

μας πνίγει μέσα στην οδύνη

ειρωνικά μας χαιρετάει

μας φτύνει και μας προσπερνάει

Άγριο κύμα για παρέα

βορά τ' ανέμου στα λαθραία

μ' ένα μινόρε ερωτικό

σ' ένα πικρόχολο σκοπό

Της νοσταλγίας το κοχύλι

άνυδρο έμεινε στα χείλη

σπασμός στερνός νεκρού φιλί

πνιγμένο μέσα στη σιωπή

Το μονοπάτι φως και πέτρα

στ' αστέρια τις πληγές μας μέτρα

σε μια ανάστροφη πορεία

με λάθος πάντα ιστορία


Τάκης Τσαντήλας - Έμμετρες αποδράσεις

Φεγγάρι κόκκινο

Που τριγυρνάς;

Από ποια μνήμη κινούμενη

προσκαλείς τους θεούς των θεών

να διαβούν το σκοτάδι σου;

Ξανά και ξανά
και πάντοτε!

Το φεγγάρι είναι κόκκινο

βαθύτατα κόκκινο

σαν αρχέγονο πάθος εραστών
που αναφλέγονται.


Τάκης Τσαντήλας