Πυξίδα ζωής

Ο λόγος, πυξίδα ζωής
κι ασπασμός ποθητός
σε καιρούς ευτελείς
και αναίσχυντους
 
Τόλμα, σου λέει,
και σπάσε ευθαρσώς τη σιωπή
που σου φράζει την όραση

Δείξε ευθέως στο σύμπαν
το αδίψαστο δάκρυ σου
 
Σμίξε εκεί
ως ανθός του φωτός με το χαίρε
_________ και λάμψε

 

Τάκης Τσαντήλας

Στα ανοιχτά του "θέλω"

Το ταξίδι στα ανοιχτά του "θέλω" είναι γοητευτικό. Είναι σαφώς και επίπονο ενίοτε. Η συνάντηση με τον μέσα μας εαυτό απαιτεί συγκρούσεις.
Πως αλλιώς να αναμετρηθείς με το χθες;
Το απαύγασμα του φωτός περνάει μεσ' απ' τη νύχτα μας. Ο εντός εαυτός μας το ξέρει. Κι αν δεν το ξέρει, το νιώθει.
Όσο προσπαθούμε να τον κρατάμε εν υπνώσει τόσο αυτός θα αντιδράει, θα εξεγείρεται, θα εκρήγνυται.
Θα επικρατήσει.


Τάκης Τσαντήλας

Αγαπονήσι

Αναστέναξε, αφήσου, νιώσε.
Αναμετρήσου με το άγνωστο
και ξανοίξου στις θάλασσες των ηδονών
αναζητώντας το μυθικό Αγαπονήσι.
Το άστρο της Χαραυγής - ακοίμητο πάντα -
τέμνει το χρόνο
εκπορθεί την ομίχλη
και ενδύει αισθήσεις και θύμησες
με το εύδιο φως της χαράς.   


Τάκης Τσαντήλας

Ο ανθός της φωτιάς και ο άκανθος

Για Μας η πηγή μεσ' στην έρημο

τα απόκοτα άστρα

που προβάλλουν την αθάνατη ώρα

και το μπλε τ’ ουρανού το διάφανο

Για Μας ο ξεσηκωμός του άφθαρτου λόγου

ο ανθός της φωτιάς και ο άκανθος

το ατάραχο χέρι που κρυφά μεσ’ στη νύχτα

θανατώνει το θάνατο

Ακούστε καλά: κανένα πένθος
δεν μας αρμόζει, καμιά ασυνέχεια

να ασπαστούμε μονάχα ο ένας τον άλλον

και να βγούμε στο δρόμους ξανά

μη θέλοντας τίποτα λιγότερο πια

τίποτα περισσότερο

παρά μονάχα το φως της αυγής

που μας έκρυψαν
 

Τάκης Τσαντήλας