Γνόφος καιρός

Ήρθε ο καιρός να πάρω
λίγο απ' την ανάσα σου
και ν' αποτραβηχτώ στη σκήτη μου
στην ερημιά μου

ν' αφήσω πίσω μου
σημάδια κι ενθυμήματα
ίχνη σαθρά
της καταχνιάς και της οδύνης

να κλείσω αθόρυβα
της μνήμης την κερκόπορτα
με τα φθαρμένα άγκιστρα
και με τις αλυσίδες

να θάψω τα θολά χαρτιά της ποίησης
του πάθους τη φωτιά να αποχαιρετήσω

να καταβυθιστώ
μες στο σκοτάδι μοναχός
με τις απέριττες σιωπές
και τα θροΐσματα των ίσκιων

κι όταν ο ψίθυρος του ανέμου
αναδυθεί στιλπνός
από τα βάθη μυστικών καιρών
θα 'ρθω ξανά να σ' ανταμώσω
μ' ένα φιλί
που θα κρατώ κρυφό
σε μια σταγόνα μέσα της βροχής
που θα κυλά αθέατη
στα σφαλιστά μου μάτια


Τάκης Τσαντήλας

Περιπλάνηση

Αυτή τη νύχτα θα γυρέψω  
εν' αστεράκι φωτεινό
ερωτικά θα το πλανέψω
για να διαβώ τον ουρανό

Σιωπηλά θα το κρατήσω
και θα του πω το "σ' αγαπώ"
γλυκά θα το περιπλανήσω
σε συννεφάκι μυθικό

Αναπνοές θα του εκπνέω
βαθιά πολύ μες στη ψυχή
και τραγουδάκια θα του λέω
να φέγγει ακόμα πιο πολύ

Χαράματα θα επιστρέψω
θα πλύνω τα μάτια στην πηγή
στο αστεράκι θ' αποτρέψω
το δάκρυ μου ορατό να δει

Τάκης Τσαντήλας - Έμμετρες αποδράσεις

Περί αμφισβήτησης λόγος

Ο λόγος όσο καλός, οξύς, κριτικός, ποιητικός, ανατρεπτικός κι αν εκφέρεται δεν δύναται να αλλάξει τον κόσμο.
Μπορεί όμως να διεγείρει συνειδήσεις, να εξεγείρει αισθήσεις, να πυροδοτήσει σιωπές. Να επανακινήσει αδρανοποιημένα αντανακλαστικά.
Να σμίξει στα σταυροδρόμια του κόσμου με τους έμφλογους ήχους, χτύπους, σφυγμούς. Με τις παλλόμενες ανάσες.
Με την ενεργό συμμετοχή, την έμπρακτη αμφισβήτηση, την αντιεξουσιαστική γοητεία, την ελευθερία..

Τάκης Τσαντήλας - "Αφορισμοί"

Πολιτικά και άσφαιρα

Η καθολική καταδίκη της φτώχειας, της αδικίας, της ανελευθερίας δίχως τον παραμικρό αστερίσκο και δίχως την παραμικρή έκπτωση είναι το αυτονόητο που πρέπει να διέπει κάθε πολίτη σήμερα και κάθε πολιτικό σχηματισμό. Καταδίκη της φτώχειας, της ανεργίας, της ανελευθερίας σημαίνει έμπρακτη αποδοκιμασία και καταδίκη της πολιτικής και των πολιτικών που γεννούν, που τροφοδοτούν, που αναπαράγουν φαινόμενα φτώχειας, αδικίας, ανελευθερίας. Το όνειδος σήμερα για την κοινωνία μας είναι η πολιτική αλητεία που συγκυβερνάει και σπέρνει τον τρόμο στους πολίτες.
Το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ των μνημονίων στις πρόσφατες εκλογές πήρε ποσοστό 12%. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις βρίσκεται στο όριο «μπαίνει, δεν μπαίνει», στη βουλή. Κι όμως, αυτό το - μεταλλαγμένο και καταδικασμένο από το λαό - ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου - που εσχάτως αυτοαναγορεύτηκε και σε αναπληρωτή (!!!) πρωθυπουργό - συγκυβερνάει μαζί με τον συρφετό της Σαμαρικής ακροδεξιάς.
Αυτοί οι πολιτικοί κηφήνες έχουν το θράσος και κουνάνε το δάχτυλο στην Αριστερά ζητώντας της συγχωροχάρτια και δηλώσεις υποταγής και μετάνοιας. Αντί να απολογούνται για τις ανάλγητες πολιτικές τους ζητάνε και τα ρέστα..
Και η Αριστερά τι κάνει; Τρώει ως συνήθως τις σάρκες της. Αντί να βγει επιθετικά και να προβάλει το αξιακό της αφήγημα αμύνεται και διολισθαίνει σε θέσεις θολές και αμφίσημες.
Εμείς οι πολίτες είμαστε που θα πιέσουμε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύξει, να ξεπροβάλλει, να αναδείξει, τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά του. Που θα πιέσουμε την ηγεσία του ΚΚΕ να αφήσει την ιδεολογική και πολιτική του περιχαράκωση και να σταθεί αρωγός στην κοινή περπατησιά της αριστεράς, στο κοινό προσκλητήριο της ρήξης και της ανατροπής. Που θα πιέσουμε την ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ να δει κι αυτή με πιο καθαρή και ενωτική ματιά τις προ(σ)κλήσεις της ιστορίας.
Τίποτα πια εύκολο, τίποτα δεδομένο, τίποτα με όρους ανάθεσης. Οι πολίτες ας αναδείξουν το λόγο. Αριστερό, ανατρεπτικό, ενωτικό, κριτικό. Και κυρίως αυτοκριτικό..

Τάκης Τσαντήλας

Ταξίδι στο μέλλον

Αναζητώ συντρόφους
για ταξίδι στο μέλλον
για ‘κει που δεν θα υπάρχουν άφιλα σύννεφα
που δεν θα υπάρχουν απρόσιτα τείχη
που δεν θα υπάρχουν καν τείχη
κι οι λέξεις θα στροβιλίζονται
στο χορό της φωτιάς
θα εξαγνίζονται στο ναό της χαράς
έτσι που όταν λέμε φεγγάρι θα εννοούμε φεγγάρι
όταν λέμε θάλασσα θα εννοούμε θάλασσα
όταν λέμε φεγγάρι και θάλασσα
θα λάμνουν εντός μας ερωτευμένα
τα όνειρα

Τάκης Τσαντήλας